ไปยืดผมมา … นั่งอยู่ตั้งแต่ 8.30 ถึง 12.15 ไม่เป็นไร เพื่อความสวยยอมทนได้

ช่างผมที่นี่เค้ามีจรรยาบรรณนะ ถ้าใครอยากทำอะไรที่ไม่ควรทำ เค้าจะไม่ยอมทำให้ อย่างเช่น มีหญิงสาวคนหนึ่ง ผมสั้นดัดและฟู ผมเสียด้วย เค้าก็ไม่ยอมยืดให้ บอกให้ไปบำรุงผมก่อน แล้วค่อยมายืดทีหลัง

อืม รู้สึกดีนะที่ได้พบว่า ในโลกนี้ไม่ได้มีแต่คนเห็นแก่ตัว เห็นแก่ประโยชน์ของตัวเอง อย่างน้อยก็ยังคำนึงถึงผลเสียที่จะเกิดขึ้น

ช่างผมคนนี้ แกชื่อ ป้าหรั่งนะ อยู่ที่ร้าน Art hair2 โรงงานยืดผมที่รู้จักกันดีในหมู่สาว ๆ สาวบ้าง แก่บ้าง

เสร็จแล้ว ขยับเท้าไปเดินต่อที่ร้าน B2S ได้แผ่นซีดีของพีโอพีมา ตามหามานานแล้ว

ไม่รู้เป็นไร พักหลัง ๆ นี่เที่ยวไปตามหาเพลงเก่า ๆ มาฟัง อาจเป็นเพราะว่า ช่วงก่อนหน้านี้เรามัวแต่ไปให้ความสนใจกับสิ่งอื่น ๆ อยู่ จนลืมที่จะมีเวลาให้กับตัวเอง ก็เลยพลาดไป หลงลืมไปว่า เพลงเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเรานั่นเอง

ปิดท้ายวันสบายอย่างนี้ด้วยการไปหาอาหารดีดีใส่ท้องกันดีกว่า อาหารดีดีในที่นี้ คือ สิ่งที่เราชอบนะ เช่น น้ำผักผลไม้คั้นสดเจ้าประจำที่เสรีเซ็นเตอร์ ขนมตาลป้าไข่ ขนมปังร้านโปรด อาหารญี่ปุ่น(ที่จริงอันละ 10 บาท เดี๋ยวจะนึกว่าเราไฮโซ ป่าวเลย) เวลาเครียดทีไรต้องมาที่นี่ทุกที

ใครบอกกันล่ะ ว่าเวลาเครียด จะกินอะไรไม่ลง …

ป.ล. อย่าเครียดบ่อยก็แล้วกัน เพราะอาจทำให้อ้วนและหมดตัวได้(เตือนตัวเอง)