“อย่าอิจฉาผมนะ” เจ้าของเสียงเพิ่งกลับมาจากเที่ยวทะเลทางใต้ในช่วงปีใหม่ น้ำเสียงนั้นดูจะมีความสุขเป็นอย่างมาก หลังจากชักชวนให้ดูรูปที่ได้ถ่ายมาประมาณ 200 กว่ารูปได้ รูปส่วนใหญ่นอกจากวิวแล้วก็เป็นรูปที่ถ่ายคู่กับแฟน นี่ไม่รู้ว่าที่เตือนนี่คือเรื่อง ไปเที่ยวกะแฟนและเพื่อน ๆ หรือว่าเรื่องที่ได้ไปเที่ยวทะเลกันแน่นะ

อืม อืม อืม แต่ก็อิจฉาจริง ๆ นั่นแหละ ได้ไปทั้งสุราษฎร์ กระบี่ และภูเก็ต แถมได้ไปทะเลแหวกด้วย ฮือ ฮือ ฮือ “อย่าอิจฉาผมนะ” ระหว่างที่ดูรูปกันอยู่ เสียงนี้ก็ยังรบกวนสมาธิและเย้ายวนอยู่เสมอ จนนึกหมั่นไส้ พอถึงรูปที่มีนายตัวร้ายนั่น ก็เลยแกล้งเปิดรูปต่อไปเรื่อย ๆ จริง ๆ ก็งานยุ่งด้วยแหละ

“พี่เบญ เราไปเที่ยวทะเลทางใต้กันเถอะ นะ พี่” มาอีกแล้ว น้ำเสียงเย้ายวนแบบนี้ ใครจะไปทนไหว ว่าแล้วก็จัดแจงค้นหาข้อมูลกันไป ว่าแต่ว่า … แล้วตกลง แม่หนูคนสวยหน้าใสคนนี้จะหลอกให้พี่ดีใจเล่น ๆ รึเปล่านะ เพราะเจ้าหล่อนคงไม่รู้หรอกว่า พี่สาวคนนี้น่ะ กำลังอยู่ในอารมณ์กรุ้มกริ่ม(ไม่รู้จะใช้คำไหนดี)อยากไปเที่ยว และเอาจริงเอาจังนะ ขอบอก …

แล้วภาพเก่า ๆ เมื่อครั้งที่ไปเที่ยวและดำน้ำที่หมู่เกาะสุรินทร์ก็เข้ามาวนเวียนอยู่ในหัว มนต์เสน่ห์ของท้องทะเล หาดทรายขาวบริสุทธิ์ ปลาที่ว่ายเวียนอยู่รอบ ๆ ตัวเรา หมู่บ้านของชาวมอแกน เต็นท์ที่เรียงรายกันอยู่ที่หาด และที่ลืมไม่ได้เลย ก็คือ อาหารทุกมื้อที่เป็นอาหารทะเลที่แสนอร่อย อันนี้สำคัญที่สุดจริง ๆ นะ แต่น่าเสียดายที่ไม่มีกล้องไปด้วย ได้แต่เก็บทุกอย่างไว้แต่ในความทรงจำเท่านั้น และที่ขาดไม่ได้ก็คือคู่มือเดินทางอย่างนิตยสาร TRIPS

ทำไงดี อยากได้ TRIPS เล่มที่มีกระบี่,ภูเก็ต ไม่รู้จะไปหาซื้อได้ที่ไหน งานหนังสือก็มีต้นเดือนเมษายนแน่ะ นึกเจ็บใจตัวเอง ที่ไม่ยอมซื้อเก็บสะสมไว้

“พี่เบญ ไม่ไปได้มั้ย เกดกลัวผีสึนามิอะ ไปที่อื่นได้มั้ย” น้องสาวอีกคนร้องถามเสียงอ่อย ๆ

อืม แล้วเราจะทำไงดีหนอ

“พี่เบญ ขึ้นเครื่องไปเท่าไหร่เหรอ” ……………………… “เอ่อ คือว่า งั้นเราไปเจอกันที่โน่นแล้วกันเนาะ”

 จริง ๆ แล้ว พี่ก็อยากไปแบบสบายอะนะ แต่ว่า กลัวว่ามันจะเปลืองงบประมาณแผ่นดิน(ของพี่เอง)อะดิ ยิ่งเบี้ยน้อย หอย(เล็ก)น้อยอยู่ แหะ แหะ

จบข่าวประจำวันแต่เพียงเท่านี้ สวัสดีค่ะ